Artan Getirilerle Bank of America'nın Tahvillerindeki Gerçekleşmemiş Zararlar 90 Milyar Doları Aşabilir

Piyasanın temel sorunu, açıklanan zarar rakamının kendisi değil; bu bozulmanın Bank of America’da (BAC) daha geniş kapsamlı bir sermaye, likidite veya finansman sorununa işaret edip etmediğidir. Barron’s, sabit getirili menkul kıymetlerdeki satış dalgasının getirileri yükseltmesiyle birlikte, bankanın tahvil portföyündeki gerçekleşmemiş zararların cari çeyrekte 90 milyar doları aşmış olabileceğini bildiriyor.

İlk eğilim: BAC için düşüş yönünde, ancak otomatik olarak sistemik değil. Yükselen getiriler mevcut uzun vadeli menkul kıymetlerin piyasa değerini düşürerek maddi defter değeri ve potansiyel olarak birikmiş diğer kapsamlı gelir üzerinde baskı oluşturur. Bununla birlikte, menkul kıymetler vadeye kadar tutulduğu ve finansman istikrarlı kaldığı sürece gerçekleşmemiş zararlar genellikle doğrudan ve hemen bir kâr veya nakit akışı zararına dönüşmez. Bu nedenle piyasa, nominal zarardan çok portföyün bileşimine, vadesine, likiditesine ve muhasebe uygulamasına odaklanacaktır.

BAC hisseleri açısından risk, değerleme iskontosu ve bilançonun faiz oranlarına duyarlılığı konusunda endişelerin yeniden canlanmasıdır. Kalıcı tahvil zararları sermaye esnekliğini kısıtlayabilir, yatırımcı güvenini azaltabilir ve mevduatların daha pahalı toptan finansmanla ikame edilmesi gerekirse bankayı daha kırılgan hâle getirebilir. Makalenin portföyün birkaç yıldır kârlılık üzerinde baskı oluşturduğuna ilişkin gözlemi, bunun tek çeyreklik bir piyasa değerleme dalgalanmasından ziyade yapısal bir yük olabileceği ihtimalini güçlendiriyor.

Haber, ABD banka hisseleri ve finans sektörünün göreli performansı açısından da önem taşıyor. Yatırımcılar, özellikle uzun vadeli Hazine tahvillerine, ipoteğe dayalı menkul kıymetlere veya yoğunlaşmış sigortasız mevduatlara maruz kalan büyük menkul kıymet portföylerine sahip diğer bankaları yeniden değerlendirebilir. Menkul kıymet pozisyonları daha güçlü, ücret gelirleri daha çeşitlendirilmiş veya faiz duyarlılığı daha düşük finansman kaynaklarına sahip bankalar, göreli bazda BAC’den daha iyi performans gösterebilir. Barron’s, BAC’yi özellikle JPMorgan ile karşılaştırıyor; bu da BAC/JPM göreli işlemini piyasanın önemli odak noktalarından biri hâline getiriyor.

Hazine tahvilleri ve faiz oranları açısından ilişki iki yönlüdür. Getirilerin yükselmeye devam etmesi, bankaların tahvil değerlemelerindeki zararları artırarak güven ve finansman maliyetleri üzerinden negatif bir geri besleme riski yaratır. Buna karşılık, getirilerdeki düşüş menkul kıymet değerlemeleri üzerindeki baskının bir kısmını mekanik olarak hafifletebilir ve BAC’nin defter değerini destekleyebilir. Ancak resesyon korkularının tetiklediği Hazine tahvillerindeki sert bir ralli, kredi talebindeki zayıflama, kredi kalitesindeki bozulma ve net faiz gelirindeki düşüş yoluyla bankalara yine de zarar verebilir.

Düşüş yönlü yorumu geçersiz kılabilecek unsurlar:

Menkul kıymetlerin ağırlıklı olarak vadeye kadar tutulduğuna, mevduatların ve likiditenin istikrarlı kaldığına, düzenleyici sermayenin gerekliliklerin belirgin biçimde üzerinde olduğuna ve yönetimin zararları zorunlu varlık satışları veya hisse ihracı olmadan karşılayabildiğine dair kanıtlar. İzlenmesi gereken en önemli göstergeler, BAC’nin menkul kıymet vadesi ve gerçekleşmemiş zarar açıklamaları, mevduat eğilimleri, toptan finansman maliyetleri, likidite karşılama oranı, maddi adi özkaynak ve yönetimin menkul kıymet portföyünün yeniden konumlandırılmasına ilişkin açıklamalarıdır.

Genel olarak, kısa vadeli etki BAC için negatif, faiz oranlarına duyarlı bankalar için ise temkin gerektirici niteliktedir. Daha geniş sistemik etkiler, yükselen getirilerin yalnızca muhasebe zararlarına mı yol açacağına, yoksa mevduat çıkışlarını, zorunlu varlık satışlarını veya sermaye baskısını tetiklemeye mi başlayacağına bağlı olacaktır.