Dünya Liderleri Parçalanmış G-20'de Atışırken Hazine Tahvil Getirileri Yeni Zirvelere Ulaştı

Piyasa etkisi: uzun vadeli tahviller için düşüş yönlü; dolar ve riskli varlıklar için karma.

Piyasadaki temel sinyal, yatırımcıların uzun vadeli ABD devlet borcunu elde tutmak için daha yüksek bir getiri talep ettiğidir. 10 yıllık Hazine tahvili getirisi yaklaşık %4,80’e ulaşırken, 30 yıllık getiri %5,25’in üzerine çıktı ve satışlar başlıca devlet tahvili piyasalarına yayıldı.

Bunun doğrudan sonucu, düşüş yönlü bir dikleşme veya vade primi kaynaklı bir satış dalgası: Piyasalar yalnızca kısa vadeli Federal Rezerv faiz beklentilerine odaklanmak yerine mali arzı, borç servis maliyetlerini, enflasyon riskini ve politika tepkilerinin güvenilirliğini giderek daha fazla dikkate alıyor gibi görünüyor. ABD’nin borç yükü 40 trilyon doları aştı ve federal açığın 2 trilyon doları geçmesi bekleniyor; bu da uzun vadeli borçlanmayı yatırımcı talebine özellikle duyarlı hâle getiriyor.

Parçalı G-20 ortamı önem taşıyor; çünkü ticaret dengesizlikleri, kamu borcu ve küresel büyümeye yönelik koordineli tepkiler ihtimalini azaltıyor. Özellikle Çin’in ihracat fazlası konusunda tam bir uzlaşıya varılamaması, ilave gümrük vergileri veya misilleme tedbirleri riskini artırıyor. Bu durum potansiyel olarak enflasyonist ve tahviller için olumsuz olurken küresel ticareti ve döngüsel büyümeyi de zayıflatabilir.

Varlık etkileri:

• ABD Hazine tahvilleri: Olumsuz; özellikle 10 ila 30 yıl vadeli tahviller için. Hazine tahvili geri alımları likiditeyi marjinal olarak iyileştirebilir, ancak nispeten küçük ölçekleri kalıcı arzı ve mali endişeleri dengelemeye yetmeyebilir.
• ABD doları: Karma. Daha yüksek getiriler, faiz farkları ve güvenli liman talebi yoluyla doları destekleyebilir; ancak düzensiz bir tahvil satışı veya ABD’nin mali yönetimine duyulan güvenin azalması, sonunda doları zayıflatabilir.
• Hisseler: Daha yüksek iskonto oranları değerlemeleri baskıladığı için uzun vadeli büyüme hisseleri, kamu hizmetleri, gayrimenkul ve diğer faiz duyarlı sektörler açısından olumsuz. Bankalar başlangıçta yüksek getirilerden yararlanabilir, ancak menkul kıymetlerdeki zararlar ve zayıf kredi talebi dengeleyici bir risk oluşturuyor.
• Emtialar: Ticari gerilim ile savaş kaynaklı enerji baskılarının birleşimi, özellikle enerji piyasalarında enflasyona karşı korunma eğilimini güçlendirebilir. Bununla birlikte reel getirilerdeki keskin yükseliş, altın ve getiri sağlamayan diğer varlıklar için olumsuz bir etken olacaktır.
• Küresel tahviller: Hareket ABD ile sınırlı değil; gelişmiş ekonomilerdeki daha yüksek getiriler, daha sıkı finansal koşulları küresel ölçekte yayıyor ve yüksek borçlu gelişmekte olan piyasalarda yeniden finansman baskısını artırıyor.

Riskli varlıklar açısından yükseliş yönlü yorum, daha yüksek getirilerin esas olarak daha güçlü ABD büyüme beklentilerini yansıttığıdır; ABD Hazine Bakanı Scott Bessent de bu görüşü savunuyor. Büyüme yeni bir enflasyon şoku yaşanmadan hızlanırsa, hisse senetleri ve kredi piyasaları orta ölçüde daha yüksek getirileri absorbe edebilir. Düşüş yönlü yorum ise getirilerin, yatırımcıların mali disipline güvenmemesi ve kalıcı enflasyon ya da gelecekte daha yüksek borçlanma arzı beklemesi nedeniyle yükseldiğidir. G-20’deki uyum eksikliği, bu ikinci yorumu göz ardı etmeyi zorlaştırıyor.

Yatırımcılar 10 yıllık/30 yıllık getiri farkını, Hazine ihalelerini ve teklif-karşılama oranlarını, enflasyon beklentilerini, petrol fiyatlarını, tarife açıklamalarını, Fed’in iletişimini ve ABD borcuna yönelik yabancı talep işaretlerini izlemelidir. Bir sonraki belirleyici katalizör, yüksek getirilerin ekonomik verileri ve hisse değerlemelerini zayıflatmaya başlayıp başlamayacağı ya da büyümenin, “güvenin göstergesi olarak daha yüksek getiriler” anlatısını doğrulayacak kadar güçlü kalıp kalmayacağıdır.